تفکر یا اندیشیدن به هر گونه فعالیتی در انسان اطلاق می شود که با پدیده زبان مربوط است. بسیاری از فیلسوفان قدیم و جدید حتی تفکر را مساوی با زبان می دانند. بنابراین تفکر به معنای مفهوم سازی ، بیان و حل مسئله ، هرگونه خلاقیت ذهنی و آفرینندگی کلامی و غیر کلامی است.

مهمترین ویژگی انسانها بهره گرفتن از نیروی اندیشه است و این امر دلیل اصلی تمایز آنها از دیگر جانوران به شمار می رود.با توجه به ضعف توانایی های فیزیکی و جسمی انسان در مقایسه با دیگر حیوانات ، تمامی موفقیت های او در عرصه حیات خاکی به قوه تفکر او بر میگردد. پس هر کس از این قوه بیشتر بهرمند باشد قویتر است ؛ به فرموده فردوسی حکیم : توانا بود هر که دانا بود.

با توجه به اهمیت تفکر ، بدیهی است که آموزش این مهارت به کودکان چقدر مهم است. انسانها از دوران کودکی اندیشیدن را از خانواده و جامعه فرا می گیرند. ولی اگر بتوان به طریقی این آموزش ها را تقویت کرد ، نتیجه بهتری در فردای کودکان خواهد داشت.

فرایند رشد تفکر در کودکان ، چند هدف اصلی را دنبال می کند. از جمله :

1- خودباور شده و برای فعالیت های فکری خود ارزش قائل شوند.

2- از فعالیت های فکری لذت ببرند و آن را توسعه دهند.

3- قواعد منطقی و استلال کردن را بیاموزند.

4- قدرت تمیز و تشخیص خود را نسبت به افکار و عقاید گوناگون ، بالا ببرند و تسلیم بی چون و چرای عقاید و افکار دیگران، نشوند.

5- انتقاد پذیر بوده و نسبت به رد نظریات خود از طرف دیگران ، انعطاف پذیر و در برخورد با افکار و سلیقه های دیگران صبور و بردبار باشند.

6- در ارتباطات اجتماعی ، اعتماد به نفس لازم را جهت ابراز عقیده و نظر داشته باشند.

7- از درک مسائل و مشکلات خود برخوردار بوده و از عهده حل یا توضیح آنها برآیند


ادامه مطلب ...