برنامه های درسی بستر تمامی ارزشها، انتظارات و نیازهای فردی و اجتماعی است و به همین دلیل تشخیص و شناسایی نیازها و اولویت یابی آنها محوری ترین عنصر در تصمیم گیری های آموزشی محسوب می شود. اهمیت درک مسایل، تقاضاها و احتیاجات آموزشی فراوان بزرگسالان، ضرورت توجه به نیازهای آموزشی این قشر را بیش از پیش آشکار می سازد. در این میان برنامه های آموزش مهارتهای زندگی به بزرگسالان، به دلیل بالا بردن ظرفیتهای روانی- اجتماعی آنان برای مقابله موثر با چالشها و مسایل زندگی روزمره، به شدت مورد توجه نظام های تربیتی قرار گرفته است. متاسفانه به رغم اهمیت موضوع، مطالعات انجام شده در این زمینه در کشور بسیار ناکافی و نارساست.

از طریق مطالعات اسنادی در یک رویکرد بین المللی طیفی وسیع از مهارتهای زندگی مورد نیاز بزرگسالان شناسایی شد و در 6 گروه (مهارتهای ذهنی- شناختی، مهارتهای فردی- زیستی، مهارتهای ارتباطات میان فردی، مهارتهای محل کار، مهارتهای زندگی خانوادگی و مهارتهای شهروندی) طبقه بندی شد. سپس با استفاده از نظرات 28 نفر از متخصصان تعلیم و تربیت، 45 نفر از کارشناسان برنامه ریزی درسی متوسطه نظری و 365 نفر از دانش آموزان بزرگسالان مدارس شبانه تهران با توجه به شرایط و نیازهای بزرگسالان ایرانی اولویت یابی گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات تحقیق از طریق آزمونهای خی دو، آزمون فریدمن، آزمون t گروههای مستقل، تحلیل واریانس و آزمونهای تبعی صورت گرفت. نتایج تحقیقات نشان داد که همه 6 گروه مهارتهای زندگی تعیین شده از دیدگاه گروههای مورد مطالعه به منزله نیازهای آموزشی بزرگسالان، مهم و اساسی ارزیابی شده اند. در این میان مهارتهای شهروندی و فردی- زیستی بیشترین اولویت را به خود اختصاص داده اند.