بی‌اعتمادی در بین زوج‌ها، عمده‌ترین آسیب ازدواج اینترنتی:

 

بابک سعیدی، روانشناس، از جمله منتقدان ازدواج‌های اینترنتی است که در این خصوص معقتد است بی‌اعتمادی یکی از عمده‌ترین آسیب‌هایی است که زندگی زوجینی را که به‌واسطه آشنایی در فضای مجازی با یکدیگر ازدواج می‌کنند، تهدید می‌کند چراکه همواره این دغدغه با آنهاست که «آیا همسرشان با افراد دیگری هم چت می‌کند




وی می‌گوید: «آشنایی در فضای چت‌روم‌ها بعدها در روابط زوج‌ها تأثیرات عمیقی می‌گذارد چراکه آنها در مرحله نخست برای برقراری ارتباط با یکدیگر ناگزیرند در برخی از موارد خود را بسیار ایده‌آل معرفی کنند اما این مساله زمان زیادی طول نخواهد کشید.»

به باور این روانشناس این نوع ارتباط زمانی می‌تواند به یک آشنایی سالم تبدیل شود که با بلوغ هیجانی هر دو فرد، نظارت موسسات ذی‌صلاح در این امر و مشاوره متخصصان فضای مجازی همراه شود. وی حمایت خانواده‌ها از فرزندانشان را راهکار مناسبی برای کنترل آسیب‌های ناشی از همسریابی اینترنتی می‌داند و می‌گوید: «اگر والدین از دریچه منع به این وسیله ارتباطی نگاه کنند قطعا فرزندانشان به شکل دیگری آسیب خواهند دید چراکه اینترنت واقعیت روز جامعه ماست و نمی‌توانیم این واقعیت را انکار کنیم اما این سخن نیز به آن معنا نیست که فرزندمان را در برابر ابزارهای جدید تنها رها کنیم بنابراین والدین مسئول، کسانی هستند که علاوه بر دلسوزی با بصیرت به این فناوری و خدمات آن نگاه کنند


نگاه پسران به مقوله همسریابی اینترنتی صرفا نوعی سرگرمی‌است:


روانشناسی دیگر که از جمله منتقدان ازدواج‌های اینترنتی است که معتقد است. بیشتر دختران از شیوه همسریابی اینترنتی برای انتخاب همسر مناسب استفاده می‌کنند و این در حالی‌است که پسران بیشتر با نگرش سرگرمی‌وارد «چت‌روم» می‌شوند. شاید بتوان ادعا کرد که آشنایی در چت‌روم‌ها بتواند به کاهش سن ازدواج کمک کند. اما نمی‌توان توقع داشت این الگو در جامعه ما نیز جوابگو باشد زیرا بیشتر تعاملات جوانان در فضای مجازی انتزاعی و دور از واقعیت است و همین موضوع زمینه‌ای برای افزایش مشکلات و آسیب‌های همسریابی اینترنتی در جامعه ما است.»او تصریح می‌کند: «مشکل کنونی ما این است که پسران حاضر به قبول مسئولیت ازدواج نیستند و در نهایت این جامعه زنان هستند که از این شیوه ازدواج آسیب می‌بینند.» وی عنوان می کند بهترین راهکار برای رفع مشکلات ناشی از فضای مجازی فرهنگ‌سازی است به این معنی که مسئولان فرهنگی جامعه با ارایه مشاوره به والدین و همچنین تولید برنامه‌های مختلف به آموزش خانواده‌ها و جوانان نسبت به نقاط قوت و ضعف استفاده از اینترنت و خدمات آن بپردازند.

 

ازدواج‌های موفق که ریشه در آشنایی اینترنتی دارد نیز توسط افرادی صورت گرفته است که از شخصیت‌های پخته‌ای برخوردار بوده‌اند به این معنی‌که به‌طور تصادفی با هم در اینترنت آشنا شده‌اند نه اینکه از این طریق با هم ازدواج کنند.

نسرین حاجی‌زاده، رییس مرکز مشاوره «مهرگان» با بیان این مطلب که نمی‌توان ادعا کرد همه ازدواج‌هایی که از طریق اینترنت صورت گرفته، محکوم به جدایی است، می‌گوید: «آشنایی قبل از ازدواج مهم‌ترین معیار تشکیل یک زندگی موفق است بنابراین صرف‌نظر از شیوه انتخاب همسر، جوانان باید مبنای خود برای آغاز زندگی مشترک را شناخت صحیح قرار دهند.» وی دختران را بیشترین متقاضیان این شیوه همسریابی می‌خواند و می‌گوید: «فارغ از جنس متقاضیان، بیشترین افرادی که از طریق همسریابی اینترنتی مبادرت به آغاز آشنایی می‌کنند شامل گروه‌هایی هستند که محدودیت‌هایی دارند؛ حالا این محدودیت‌ها ممکن است مربوط به مشکلات فردی، خانوادگی، ظاهری و فرهنگ حاکم بر محیط زندگی فرد باشد.» این کارشناس ارشد مشاوره با اشاره به نقاط ضعف این نوع از همسریابی می‌افزاید: «در فضای مجازی تضمینی وجود ندارد که اطلاعات ارایه ‌شده توسط کاربران تا چه حد صحت دارد زیرا در بسیاری از موارد افراد ایده‌آ‌ل‌های خود را به طرف مقابل منعکس می‌کنند.«

 

حجت‌الاسلام سالاری‌فر، عضو هیات علمی ‌و گروه روان‌شناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه نیز در این باره معتقد است آشنایی خانواده‌ها با همسریابی اینترنتی نیازمند گذر زمان به نسبت طولانی است البته درصورت فراگیری آن نیز فرهنگ حاکم بر جامعه ایران زمینه‌ای را فراهم می‌کند که خانواده‌ها از این شیوه استقبال نکنند و ترجیح دهند امر ازدواج را با شیوه سنتی آن پیگیری کنند. وی می‌افزاید: «فضای مجازی مجال خوبی برای افرادی است که به دلایلی منزوی شده‌اند و قادر به برقراری ارتباط اجتماعی صحیحی نیستند. بسیاری از افراد در ارتباط چهره به چهره قادر به ارایه پرسش‌های خود نیستند از همین‌رو فضای مجازی در این زمینه نیز راهگشاست. البته این نقاط مثبت به دلیل بی‌برنامگی و نبود مدیریت به نقطه ضعف تبدیل شده است.».

سالاری‌فر اظهار می‌کند: «از آنجا که شناخت افراد در فضای مجازی نسبت به یکدیگر چهره به چهره نیست، بسیاری از کاربران درصدد فریب همدیگر برآمده و به ارایه اطلاعات غیرواقعی می‌پردازند که این روند نه تنها به ازدواج منجر نشده بلکه تبدیل به موضوعی سرگرم‌کننده می‌شود که بی‌توجهی به آن آسیب‌های زیادی را به دنبال دارد».
بیشترین افرادی که از طریق همسریابی اینترنتی مبادرت به آغاز آشنایی می‌کنند شامل گروه‌هایی هستند که محدودیت‌هایی دارند.

این کارشناس دینی درباره ارایه راهکار درباره کاهش آسیب‌های  همسریابی اینترنتی می‌گوید: «ایجاد محدودیت در برخی سایت‌ها یکی از این راهکارهاست به این معنی که گزینه همسریابی در همه پایگاه‌های اینترنتی موجود نباشد و تنها برخی از سایت‌های دینی و فرهنگی از این امکان برخوردار شوند همچنین پرهیز از ارتباط مجازی طولانی‌مدت را نیز باید دیگر راهکار دانست به طوری که پس از آنکه کاربران اطلاعات مقدماتی را از یکدیگر کسب کردند، شرایط آشنایی چهره به چهره آنها تحت نظر خانواده فراهم شود تا رابطه مجازی محدود به مدت کوتاهی شود».

تحلیل ازدواج های اینترنتی

دکتر بهروز بیرشک روانشناس و عضو هیأت علمى دانشگاه علوم پزشکى تهران: اشکال ازدواج هاى مدرن در این است که در بسیارى از مواقع پسر و دختر از دید احساسى به مسأله نگاه مى کنند و بدون داشتن آگاهى تن به این ازدواج ها مى دهند و مشکلات آنها پس از شروع زندگى مشترک در زیر یک سقف، مشخص شده و بروز مى کند.

دکتر علیرضا شریفی یزدی جامعه شناس خانواده و عضو پژوهشگاه تعلیم و تربیت با اشاره به تفاوت های شیوه آشنایی در جامعه سنتی گذشته در ایران و جامعه مدرن امروز به خراسان می گوید: ازدواج پدیده ای است که نیاز به آشنایی دارد. در جوامع سنتی بر حسب قاعده خطا و آزمایش آشنایی پا می گرفت و افراد در کوچه و بازار، نانوایی، مجالس مذهبی و ... با هم آشنا می شدند. آشنایی اولیه با واسطه یکی از اطرافیان هنوز هم رواج دارد و یکی از شیوه های پذیرفته شده است. با گسترش ارتباطات واسطه ها حذف شدند و جوانان فرصت بیشتری برای آشنایی با جنس مخالف، همسن و سال خود پیدا کردند. از طرفی با پیشرفت فناوری، تمامی ابعاد زندگی تحت تاثیر قرار گرفت و امکان آشنایی دورادور افراد با یکدیگر فراهم شد.در این شیوه آشنایی به دلیل این که مواجهه فیزیکی به وجود نمی آید، افراد می توانند هویت کاذب برای خود دست و پا کنند و به طرف مقابل اطلاعات غیرواقعی دهند. این امر اولین زنجیره انحراف از اخلاقیات است که در آشنایی های اینترنتی رخ می دهد. بیشتر این قبیل آشنایی ها نه به دوستی های واقعی و نه به ازدواج می انجامد اما یک نکته را برای فرد محرز می کند و آن، این است که می تواند با هویت غیرواقعی و خود ساخته اعتماد دیگران را جلب کند. دکتر شریفی یزدی با اشاره به مطالعاتی که درباره ازدواج های اینترنتی در ایران انجام شده است، ادامه می دهد: مشاهده شده است که بیشتر، کسانی به ازدواج های اینترنتی و آشنایی در فضای مجازی گرایش دارند که امکان برقراری ارتباط و تعامل با جنس مخالف را در فضاها و محیط های متعارف ندارند.

 

دکتر مصطفی تبریزی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی درباره کسانی که متقاضی ازدواج اینترنتی هستند، معتقد است: این افراد در رویاها و آرزوهای غیرواقعی سیر می کنند و اغلب می پندارند عشق و تمایل به ازدواج برای انتخاب همسر کافی است. در صورتی که برای ازدواج، دوست داشتن لازم است اما کافی نیست زیرا ممکن است فردی، دیگری را تا آخر عمر دوست داشته باشد اما معنی آن این نیست که می تواند با او زندگی کند. این تصور، اشتباه فاحش بسیاری از جوانانی است که با تصویری مبهم از ازدواج، عشق و دوست داشتن، همسری را انتخاب می کنند و پس از اندک زمانی متوجه اشتباه خود می شوند. در واقع باید گفت افرادی به سمت ازدواج اینترنتی می روند که معاشرت های کمتری دارند و واقعیت هایی را که می بینند ، مطابق میلشان نیست. بنابراین در اینترنت به دنبال آرمان و آرزوهای خود هستند. این متخصص روان شناسی تصریح می کند: به طور کلی ۳ مرحله هویت ازدواج دیده می شود که یکی در سن ۵ تا ۶ سالگی است. هویت دوم در سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی اتفاق می افتد که یک هویت آرمانی و رویایی است و معمولا تا ۲۰ سالگی ادامه دارد. اما هویت سوم پس از ۲۱ سالگی ایجاد می شود. در این مرحله فرد باید به پختگی رسیده باشد و مراحل رشد را طی کرده باشد و گرنه ممکن است فردی ۵۰ ساله باشد اما هویت سوم در او رخ نداده باشد. معمولا انگیزه افرادی که به دنبال ازدواج اینترنتی هستند، به این دلیل در آن ها شکل می گیرد که در هویت دوم توقف کرده اند و چون در واقعیت چیزی را می بینند که مطابق میلشان نیست به این سمت گرایش پیدا می کنند.

دکتر شریفی یزدی نیز با اشاره به ناکارآمدی اینترنت در برقراری روابط تاکید می کند: اینترنت به هیچ عنوان نمی تواند شناخت دقیق و عمیق از فرد به طرف مقابل بدهد؛ زیرا اینترنت ابزار ناقصی برای شناخت است. در برخورد فیزیکی حرکت چشم، صورت، دست و حالات افراد قابل مشاهده است. این در حالی است که چنین امکانی در اینترنت وجود ندارد. کسی که از طریق اینترنت به دنبال آشنایی با فردی است، معیار ندارد زیرا اینترنت مثل دریاست. او در واقع قلاب می اندازد و منتظر اولین طعمه می شود. هر کس آمد، طعمه اوست و او می تواند شکار کند. طبیعی است که اولین تجربه آشنایی با فردی به معنای آخرین تجربه نخواهد بود و فرد می تواند بارها و بارها زمینه آشنایی اینترنتی با افراد مختلف را فراهم و نسبت به همه ابراز علاقه کند. اگرچه اینترنت ابزار خوبی برای آشنایی است اما برای ازدواج نیاز به آشنایی خانواده های طرفین ،دیدار حضوری ، انجام مشاوره و در نظر گرفتن تمامی عوامل موثر در یک ازدواج که زمینه ساز شروع یک زندگی مشترک موفق است، وجود دارد.

 

 

ازدواج های اینترنتی موفق چگونه شکل می گیرند؟
در مورد آشنایی های اینترنتی که منجر به فاجعه شده اند فراوان مطلب
خوانده ایم طوری که همه ی ما از چم و خم این نوع روابط ناموفق باخبریم. اما رازهای
روابط مجازی که به سرانجام خوبی رسیده اند همیشه پنهان مانده است. شاید به این
خاطر که تعدادشان نسبت به روابط ناموفق خیلی خیلی کم تر است. اما به هر حال تبلیغات
منفی باعث شده ما از روابط مجازی مثل "لولو" بترسیم و این خودش باعث بدترشدن اوضاع
 
می شود. حتی کسانی که وارد این نوع روابط می شوند می ترسند در مورد آن با کسی مشورت
 
کنند.
 

واقعیت این است که اینترنت فقط جای آشنایی های خطرناک و ناموفق نیست؛
کسانی هم هستند که از همین راه با هم آشنا شده اند. ازدواج کرده اند و به خوبی و
خوشی دارند با هم زندگی می کنند. بعضی از مطالعات نشان داده روابط اینترنتی از آن
چه که فکر می کردیم موفق تر از آب درآمده اند. اگر چه تعدادشان اندک است اما به هر
حال حتما" یک قوانینی داشته ند که توانسته اند موفق شوند. شاید شما هم مثل خیلی ها 
در ارتباطی که از همین طریق شروع شده قرار دارید اما فکر می کنید رابطه ی تان ارزشش 
را دارد که بخواهید روی آن حساب کنید. از آن جا که قرار شد ما قوانین بازی را یاد 
بگیریم، در این قسمت با هم مرور می کنیم که یک آشنایی مجازی خوب باید چگونه 
باشد.


1- 
در ازدواج های اینترنتی موفق، دوطرف عاقل و پخته 
هستند:


مدیریت یک ارتباط اینترنتی کار هر کسی نیست و فقط افرادی می توانند از پس 
آن بربیایند که شخصیت قدرتمندی دارند و اطلاعات و آگاهی شان در این زمینه زیاد است. 
شما برای اینکه بتوانید در پی یک آشنایی اینترنتی یک ازدواج خوب داشته باشید باید 
آدمی باهوش، با تدبیر، زرنگ، حواس جمع، محتاط و پرحوصله باشید. این جور افراد به 
راحتی می توانند آشنایی خوب را از غیرخوب تشخیص دهند و به راحتی در دام رابطه های 
نادرست یا حقه های افراد سوء استفاده گر نمی افتند. ازدواج اینترنتی حتی شرط سنی هم 
دارد! یعنی فرد باید به سن پختگی و بلوغ فکری و اجتماعی رسیده باشد تا بتواند چنین 
ازدواجی را مدیریت کند. پس این روش برای افرادی که در سنین نوجوانی و اوایل جوانی 
به سر می برند کار درستی نیست چون آن ها اولا" تجربه ی کافی از زندگی ندارند و 
ثانیا" در این سن هیجانات انسان به عقل و منطقش غلبه دارد و مسلما" می تواند روی 
انتخابش تاثیر بدی داشته باشد.


از طرف دیگر، افرادی که از این طریق با یکدیگر آشنا می شوند لازم است به 
حدی از استقلال فکری و اجتماعی رسیده باشند که بتوانند خودشان بیشترین تاثیر را در 
تصمیم گیری برای ازدواجشان داشته باشند. که باز هم افراد کم سن به رشد و استقلال 
شخصیتی و فکری کافی برای این کار نرسیده اند. همین می شود که دو نفر بعد از این که 
وقت زیادی را برای آشنایی مجازی شان گذاشتند و وابستگی های زیادی به هم پیدا کردند 
با مخالفت خانواده روبرو می شوند و همه چیز خراب می شود. علاوه بر این، به خصوص 
افرادی که در سایت های همسریابی عضو می شوند باید روحیه ی بالا، اتماد بنفس زیاد و 
ظرفیت فراوان داشته باشند تا با شرایط این سایت ها، ردشدن های مکرر بی دلیل و به هم 
خوردن سریع آشنایی ها، به هم نریزند.


2- 
ازدواج های اینترنتی موفق در سایت های مناسب شکل می 
گیرند:


سایت هایی که با هدف انتخاب همسر ایجاد شده اند معمولا" مورد هجوم موجی 
از سرزنش ها و ممنوعیت ها قرار می گیرند، اما در واقع خود این ایده خیلی هم خوب است 
و کمک بزرگی برای مجردهاست که بتوانند همسری متناسب با معیارهای خودشان پیدا کنند. 
با این حال باید بدانیم این سایت ها هم، خوب و بد دارند. سایت های همسریابی خوب 
آنهایی هستند که افراد به صورت قانون مند و معتبر در آن جا ثبت نام می کنند، امکان 
ایجاد چندین پروفایل برای یک نفر وجود ندارد، امکان سوء استفاده برای اعضاء به 
واسطه ی سیاست ها و محدودیت های سایت و وجود پلیس سایت به حداقل رسیده است، هویت 
اعضای سایت برای مدیریت سایت شناخته شده است و سایت در کنار ایجاد امکان آشنایی 
برای افراد، به آنها آگاهی و اطلاعات کافی و مشاوره هم می دهد. اگر در چنین سایتی 

به منظور ازدواج عضو شده اید کسی نمی تواند کارتان را زیر سوال ببرد.اما خیلی از 
آشنایی ها در محیط های دیگری شکل می گیرد. در این صورت اگر محیط، محیط خوبی نباشد، 
حتی اگر در آن با یک آدم خیلی خوب آشنا شده باشید و ازدواج خوبی هم بکنید، سابقه 
تان به خاطر وقت گذراندن در محیط های بد خراب است و در آینده، هم شما و هم همسرتان 
مدام به هم شک می کنید که نکند همسرم باز هم به چنین فضاهایی وارد می شود. به هر 
حال همین شما بوده اید که در چنین محیطی با جنس مخالف در ارتباط بوده اید که 
اتفاقا" با همسرتان آشنا شدید. چت روم ها جزء بدترین و بدنام ترین محیط ها برای 
آشنایی است.


3- 
در ازدواج های اینترنتی موفق به سنت ها احترام گذاشته می
شود:


هیچ کدام از آداب و رسوم و سنت های جاافتاده از هوا نیامده اند بلکه هر 
کدام برای خودشان دلیلی دارند و نتیجه ی تفکر و تدبیر و سیاست های پیشینیان ما
هستند. ازدواج هم رسم و رسوم و آدابی دارد که تا حد زیادی موفقیت آن را تضمین کرده
و کمک می کند شما در مسیر درست آن پیش بروید. با این که این روزها ازدواج به سبک
کاملا" سنتی کاهش پیدا کرده و روش های غیرسنتی مثل همین انتخاب اینترنتی روی کار 
آمده است، اما باز هم جامعه ی ما برای سنت ها احترام خاصی قائل است و می شود تاحد 
زیادی به آداب و رسوم پذیرفته شده احترام گذاشت و براساس همان پیش رفت.ازدواج های 
موفق اینترنتی همان هایی هستند که با احترام به سنت ها پیش رفته اند.ما ایرانی ها 
رسم داریم که برای ازدواج خانواده ها در جریان باشند و اعمال نظر کنند، انتخاب همسر 
براساس معیارهای خاص و مقبولی انجام شود، خانواده ی پسر باید پیگیر قضیه باشند و 
دنبال کردن این موضوع از طرف پسر باشد، حریم های شرعی، اخلاقی و اجتماعی در ارتباط 
و رفت و آمدها حفظ شود، و خیلی آداب و رسوم دیگر که بعد از آشنایی اولیه ی دختر و 
پسر در محیط مجازی، در دنیای واقعی دنبال می شود. حتی در همان فضای اینترنت هم خیلی 
از آداب باید رعایت شود و سبک آشنایی، گفتگوها، رفتار و منش افراد و نحوه ی ادامه ی 
رابطه به صورت تلفنی یا حضوری هم برای خودش آدابی دارد که همه ی ما کم و بیش با 
آنها آشنا هستیم.


4- 
در ازدواج های اینترنتی موفق دوطرف قابل اطمینان 
هستند:


قابل اطمینان برای همدیگر و البته قابل اطمینان برای اطرافیان. گفتیم که 
ممکن است بعد از انجام ازدواجی که شروعش در دنیای مجازی بوده دوطرف به هم شک کنند 
که نکند همسرشان با کسی دیگر هم در ارتباط باشد. بنابراین افرادی که بدنبال این سبک 
ازدواج هستند باید آن قدر مورداطمینان باشند و بتوانند اطمینان طرف مقابلشان را جلب 
کنند که دیگر جای چنین برداشتی وجود نداشته باشد. البته جلب اعتماد با زبان بازی و 
حقه و کلک یا پنهان کاری ممکن نیست، بلکه فرد باید دارای شخصیتی محکم و قابل اعتماد 
باشد و از او انتظار انجام کار غیرمعقول نرود. اما جنبه ی دیگر مورداطمینان بودن، 
مورداطمینان خانواده و اطرافیان بودن است؛ به هر حال این آشنایی باید با خانواده و 
اطرافیان هم مطرح شود و شما باید آن قدر مورداعتماد آنها باشید که بتوانید 
انتخابتان را به آنها بقبولانید و آنها هم بتوانند بپذیرند که شما راه نادرستی را 
انتخاب نکرده اید و این کسی که به آنها معرفی می کنید حتما" آدم مناسبی بوده که 
توانسته نظر شما را به خود جلب کند. آشنایی های اینترنتی در جامعه ی ما به خاطر 
پایبندی مان به سنت های خاص و البته به خاطر مناسب نبودن خیلی از سایت ها، چندان 
موردقبول نیست و شما برای قبولاندن آن به خانواده و مخصوصا" پدر و مادرتان که از 
نسل قبل هستند روند سختی در پیش دارید.


5- 
در ازدواج های اینترنتی موفق معیارها از قبل مشخص 
است:


یک ازدواج موفق اینترنتی اینطور نیست که کسی با کسی آشنا شود و از او
خوشش بیاید و بعد ناگهان ببیند معیارهای ازدواجش دقیقا" همان خصوصیاتی است که این 
فرد دارد! همچنین، افراد برای کسب تجربه و یا سرگرمی وارد سایت نشدند که به ناگهان
به کسی بربخورند و ازدواجی شکل گرفته باشد. افرادی ازدواج موفق را تجربه خواهند
کرد که از قبل معیارهای انتخاب همسر را برای خودشان مشخص کرده اند و به خوبی می
دانند دنبال چه می گردند و در این زمینه هدفمند حرکت می کنند. به این صورت انتخاب
ها و ارتباط ها محدودتر می شود و روند آشنایی در مسیر درست قرار می گیرد، فرد می
داند چه زمانی باید رابطه ای را تمام کند و با چه افرادی نباید وارد مذاکره شود.
تنها در این صورت است که می توانید از بین خیل جمعیتی که مثلا" در یک سایت همسریابی 
ثبت نام کرده اند و اتفاقا" خیلی هایشان هم برای آشنایی با شما پیشقدم می شوند فرد 
مطلوب و مناسب را ردیابی کنید و تنها در این صورت است که تحت تاثیر "عشق کور" قرار 
نمی گیرید و قبل از این که احساس بخواهد وارد عمل شود و معیارهای شما را به نفع 
خودش تغییر دهد، حواستان را جمع می کنید و جلویش را می 
گیرید.


6- 
در ازدواج های اینترنتی موفق صداقت حرف اول را می 
زند:


دروغگویی در فضای مجازی خیلی بیشتر از دنیای حقیقی رواج دارد. این حرف
درست است، اما به هیچ وجه دلیل خوبی برای توجیه دروغ های افراد به یکدیگر نیست.همه 
ی ما می دانیم رابطه ای که در آن دروغ وجود داشته باشد- هر دروغی، چه سفید و چه رنگ 
های دیگر!- دیگر رابطه نمی شود. اگر هم به ازدواج منجر شود دیگر آن ازدواج، ازدواج 
نمی شود.


دروغ ها هرگز فراموش نمی شوند؛ ممکن است به ناخودآگاه سپرده شوند اما به 
هر حال تاثیرشان را روی رابطه می گذارند. در آشنایی های اینترنتی هم به خاطر حساسیت 
بالایی که دارد این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می کند. ازدواج اینترنتی موفق زمانی 
صورت می گیرد که دوطرف از همان اول صادقانه با هم وارد رابطه شده باشند و داشته ها 
و نداشته هایشان را رو کرده باشند. (البته این به معنی لودادن تمام اطلاعات و رعایت 
نکردن احتیاط های لازم برای چنین روابطی نیست) هیچ توجیهی از جمله این که من راستش 
را نگفتم چون دوستت دارم و نمی خواستم از دستت بدهم و این حرف ها هم پذیرفته 
نیست!


7- 
ازدواج های اینترنتی موفق بدون ایجاد وابستگی شکل می 
گیرند:


اگر اهل اینترنت و کمی کنجکاوی در این زمینه ها باشید، حتما"موارد بسیار 
زیادی را دیده اید که دو نفر با هم در سایتی آشنا شوند، به تدریج گفتگوهایشان زیاد 
شود، و وقتی هم حسابی وابسته شدند تصمیم به ازدواجی بگیرند که بسیاری از مواقع هرگز 
اتاق نمی افتد! حتما" دیده اید افرادی که در این وضعیت قرار می گیرند به معنای 
واقعی کلمه "حرف توی کله ی شان نمی رود" و حتی اگر اشتباهشان کاملا" روشن باشد آن 
را نمی پذیرند. انگار هیچ کس نمی تواند راضی شان کند که دست از این رابطه بردارند، 
تا اینکه خودشان تا آخرین مرحله بروند و سرشان به سنگ بخورد. ازدواج هایی که در 
ادامه ی این جور وابستگی ها شکل می گیرند–اگر شکل بگیرند- همان هایی هستند که 
تعریفشان را به عنوان آشنایی های اینترنتی زیاد شنیده اید. ازدواج موفق نمی تواند 
با وابستگی شدید شکل بگیرد. دلیلش را هم خودتان بهتر می 
دانید.


حرف آخر این که اگر می خواهید بدانید آیا بالاخره می توانید همسر
مناسبتان را در اینترنت پیدا کنید یا نه، ما جوابی برایتان نداریم، این موضوع
کاملا" بستگی به خود شما، شخصیت تان و هدفتان از سایت رفتن و آشناشدن با دیگران 
دارد. همان طور که نمی توانید مطمئن باشید، هر خواستگاری که می روید یا هر
خواستگاری که برایتان می آید به ازدواجی موفق منجر می شود یا نه. ازدواج درست، آن
هم از نوع اینترنتی اش، اصلا" کار آسانی نیست، وگرنه همه این کار را می کردند! پس 
بهتر است خودتان را برای یک سفر سخت آماده کنید.





نحوه صحیح آشنایی پیش از ازدواج برای داشتن یک رابطه پایدار

 

آشنایی پیش از ازدواج و نکات بسیار مهم که باید زوجین به آن توجه کنند

وقتی شما می خواهید شریک اقتصادی انتخاب کنید اهمیت آشنایی کاملاً بیشتر از وقتی است که با کسی می خواهید به سینما بروید، یا وقتی با کسی میخواهید هم خانه شوید اهمیت آشنایی بیشتر از وقتی است که میخواهید با او چند روز به مسافرت بروید. در ازدواج شما با یک نفر در بالاترین سطح شریک خواهید شد.

 

آشنایی پیش از ازدواج

 

آشنایی پیش از ازدواج,شناخت قبل از ازدواج,دوران آشنایی
هر ارتباطی که بخواهد شکل بگیرد نیاز به آشنایی دارد. دو نفر همجنس هم که بخواهند با هم ارتباط دوستانه و یا ارتباط کاری داشته باشند نیاز به آشنایی دارند. هرچه ارتباط برای ما مهم تر باشد، توجه و دقت به آشنایی بیشتر می شود. پس شکی نیست که قبل از ازدواج حتماً باید آشنایی صورت بگیرد.
در دوران قدیم حتی دختر و پسر یکدیگر را نمی شناختند و نمی دانستند که قرار است با چه کسی زندگی کنند و بعد از اینکه خطبه عقد خوانده می شد با یکدیگر آشنا می شدند. در واقع این پدر و مادر ها بودند که برای آنها همسر انتخاب میکردند. ما آن دیدگاه را نمی پذیریم، چرا که این سوال مطرح می شود که آیا ابزار لازم برای محک زدن یکدیگر را دارند؟ قرار است این آشنایی در صورت شناخت کافی به ازدواج برسد و قرار نیست که دختر و پسر یک دوستی داشته باشند و بعد از ۶ ماه که وابستگی عاطفی بین آنها ایجاد شد تازه ببینند به درد هم میخورند یا نه؟
در دوران آشنایی تاریخچه فردی را به دست می آوریم، رفتار ها و گفتار های او را زیر نظر می گیریم و به احساسات درونی خود توجه می کنیم و همه اینها را مبنای ادامه یا عدم تداوم ارتباط قرار می دهیم.

در اینجا وقتی ما از آشنایی صحبت می کنیم، منظورمان آشنایی با هدف ازدواج است. زمانی که هدف از آشنایی، ازدواج باشد نوع آشنایی متفاوت است. داشتن هدف ازدواج به این معنی نیست که پس از آشنایی، حتما باید ازدواج کرد. قصد ازدواج به این معنی است که این ارتباط، برای فرد مهم است؛ چارچوب دار است و بی قید و باری به هر جهت نیست. قرار است طی این رابطه دختر و پسر با لایه های سطحی شخصیت یکدیگر آشنا شوند و این آشنایی شناختی به آنها بدهد که با آن بتوانند تصمیم بگیرند به درد هم میخورند یا نه. بنابراین آشنایی های قبل از ازدواج آن هم در چارچوب مشخص و ارزشی و اخلاقی باعث می شود افراد عاقلانه تصمیم بگیرند، عاشقانه شروع کنند و با تعهد ادامه دهند.

فردی که قصد ازدواج دارد یعنی پذیرفته است که زیر بار مسئولیت برود، از ارتباط صمیمانه نمی ترسد و به سنت ازدواج پای بند است. پذیرش ازدواج سطح بالایی از مسئولیت پذیری و پختگی را می طلبد. فردی که تصمیم به ازدواج می گیرد باید به بلوغ ۸گانه رسیده باشد که شامل بلوغ جنسی و جسمی، بلوغ عقلی و علمی، بلوغ روانی، بلوغ بینشی، بلوغ اجتماعی، بلوغ اخلاقی و بلوغ مالی می شود. تا با توانایی و تجاربی که دارد به یک شناخت نسبی از طرف مقابل خود برسد.
فقط گفتن و بیان قصد ازدواج کافی نیست که فرد نیت ازدواج دارد بلکه چند نشانه وجود دارد که عملاً قصد و نیت فرد را از آشنایی نشان می دهد. نیت و قصد ازدواج را عملاً می توان با نشانه های زیر متوجه شد.
داشتن هدف ازدواج به این معنی نیست که پس از آشنایی، حتما باید ازدواج کرد. قصد ازدواج به این معنی است که این ارتباط، برای فرد مهم است؛ چارچوب دار است و بی قید و باری به هر جهت نیست

 

الف: فردی که قصد ازدواج دارد در دوره آشنایی، تقاضای ارتباط جنسی نمی کند.
ب: فردی که قصد ازدواج دارد ارتباطش را از خانواده مخفی نمی کند.
ج: فردی که قصد ازدواج دارد زمان آشنایی را بیش از اندازه طولانی نمی کند.
د: فردی که قصد ازدواج دارد سعی در به دست آوردن اطلاعات دارد و تنها به تبادل احساسات بسنده نمی کند.
با توجه به آنچه گفته شد تعریف آشنایی قبل از ازدواج به قرار زیر است: آشنایی فرایند تبادل اطلاعات و عواطف بین دو نفر از جنس مقابل به منظور تصمیم گیری برای ازدواج است.

 

آشنایی قبل از ازدواج,شناخت قبل از ازدواج,دوران آشنایی

مدت زمان دوره آشنایی:
به طور میانگین ۳ تا ۶ ماه فرصت مناسبی است که دختر و پسر و خانواده هایشان با هم آشنا شوند اما این آشنایی ها نباید طولانی شود تا وابستگی کاذب و غیر منطقی ایجاد کند. در طول این مدت می توانند از یک مشاور خانواده کمک بگیرند تا منطقی و آگاهانه تصمیم گیری کنند. البته زمان این ارتباط بستگی به طرفین دارد و تا زمانی که تا حدودی یکدیگر را بشناسند این زمان طول خواهد کشید و حداکثر همان ۶ ماه خوب است، اما اگر در این مدت دیدند که نظر ها و اعتقاداتشان از هم دور است باید هرچه زودتر به این آشنایی خاتمه دهند.